SEVDİM SENİ

Kurulu bir düzenin bozuk işleyen saati gibi,

Durmadan,sonunu bulmadan, sevdim seni.

Birbirinin aynısı olan, birbirinin aynası olan,

Bitmeden başlayan, düzeninin kölesi,

Düzensizliğin çaresi olan her gecenin saatinde buldum,

Her bulduğum saatte sevdim seni.

Zift karası gözlerin, 

Onları durmadan gizleyen göz kapakların,

Görmediğim her vakitte saatleri durdururdu gözlerin. 

Durmuş saatlerin, yelkovanında asılı kalırdı sözlerim

Asılı kalmış sözlerin gölgesinde sevdim seni..

Sen susardın, ölümüne susardı bütün mutluluklar,

Bir hüzün gelirdi yüreğime, yüzün gelirdi gözlerimin önüne

Sen susardın ve mutluluktan eser kalmazdı sözlerimde. 

Ve bütün sabahlar öldürücü bir zehir olurdu,

Sustuğun her sabahta ölümüme uyanır gibi sevdim seni..

Şimdilerde gülmelisin böylesine,

Geceler güneşlenmeli gülüşünle,

Dünyadaki bütün güzelliklere taş çıkartmalı, böylesine gülme,

Ve bütün hüzünleri boğmalıyız gülüşünün mutluluğunun içinde. 

Sen böylesine gülerken ben öylesine ben ölesiye sevdim seni..

Ölüm; beş harfli soğuk kelime, 

Ölüm bile güzel oldu seni sevdiğim yerde,

Çağıralım cellatları gelsinler, alsınlar başımı

En kanlı elbislerini giysinler, bilenmiş olsun baltaları,

Ölümü kapıma çağıracak cesareti kendimde bulacak kadar sevdim seni..

Ve şimdi son ses çalsın bütün radyolar,

Dört bir etraf duysun her notanın çığlığını,

Zehir olan sabahlara mutluluk olsun duygularım,

Acı dolu haykırışlardan, kurtulsun tüm zamanlarım,

Her acının eşiğinde, ölümün beşiğinde sevdim seni..

Sevdim seni, sevdim seni..