Umutlu Yaşamak Şiiri

Geçen gün mor çiçekli bir bitki aldım semt pazarından, eve getirdim iki günde bütün dalları rengarenk çiçek açtı. Adını sorarsanız bilmem, türünü sorarsanız bilmem ama güzel genç aşıklar gibi güzel, yaşamak gibi güzel, umut etmek gibi güzel. Çiçeğime umut dedim, gerçek adını bilmiyorum ama adı umut olsun istedim. Ah biz zaten bildiğimiz, bilmediğimiz her şeyden umut etmez miyiz? Geçen gece saat on ikiyi vurmuş biz umutla çay içiyoruz ha bire şiir yazıyoruz, dinliyor beni Umut, bakıyor bana benden bir baltaya sap olmaz ama Umut, umutlu benden. O gece aşk şiiri yazdım, şiirin adını yaşamak koydum. Ah biz her şeye de bir ad koyarız, adsız olursa olmaz ki deriz... O gece uyumuşum masada Umut hiç ses çıkarmadan beklemiş uyanmamı,uyandığımda yine mor mor gülüyordu. Ne güzel sabah ne güzel  Umuda bakarak uyandım. Yaşam diyorum şiir, göze hitap ediyor; kulağa hoş geliyor. Hele bir de aynı masada ya Umutla buram buram umut kokmuştu yaşam sabah uyandığımda. Zaman bir nehir gibi akarak gidiyor hanımlar beyler, kendinize semt pazarından bir çiçek alın adına umut deyin, çiçeğin yanında bol bol yaşamaya dair şiir yazın. Şiirler güzeldir ama yaşam dolu olmak kadar değil. Çiçekler elbet güzeldir ama yaşamaya dair umut etmek kadar değil. Şiirler tabii güzeldir ama umut dolu bir çiçek gibi yaşamak kadar değil. Kendinize çiçek gibi bakın, kendinize umutlu bir çiçek gibi bakın, kendinize yaşamak şiirine umut kokusunu sindirerek bakın. Sevgilerimle...